Hüzün, bizim için yalnızca edebî bir tema değil; toprağın sarsıntısıyla iliklerimize kadar hissettiğimiz, şehrimizin sokaklarına sinen derin bir gerçektir. Ancak hüzün sevincin yitik gölgesiyse, umut da o ağır yıkıntıların arasından güneşe uzanan ilk filizdir. Kahramanmaraş olarak büyük bir acının içinden dayanışmayla geçiyor, umutla yeniden ayağa kalkıyoruz.
