Gonca YILMAZ HATUNOĞLU -KARGIN SESİ
KARGIN SESİ aynam kırıkaynamın içi paramparçasırlanmış kuşlar düşüyorparıldayarak avuçlarımahangi uzaklara dalsa gözlerimyeni kefenlenmiş kadavralar uzatıyorsundonmuş ır(m)aklara sen bu şehirde yoksunhiçbir ışık düşürmüyor gölgenisokağın başınabir kara yılan kıvraklığıyla çıkıyor yollarhayat duvarları içine yıkılmışkocamış konaklara hayli zamandıryılları, günleri unutuyorumresmi bir kağıda yazmak mecburiyeti olmasabu mahsur ismimi de unuturum yaüzüldüğüm ara sırasesini de unutuyorumgözlerinin gülüşünüsiyah saçlarını kolonyayla tararken […]