Necdet EKİCİ -HAYALLERİ ERTELEMEK
HAYALLERİ ERTELEMEK Oğlum İlbey’e… İkisi de gençti… Ertelemek istemedikleri hayalleri, geleceğe dair düşleri vardı. Ancak her şey Kafdağı kadar uzaktı. Hayat çetin, ömür kısaydı. Hayallerinden vazgeçmediler. Umutsuzluğa düşmediler. “Bir gün mutlaka” diye başlayan cümleler kurdular. Onlar, biliyordu ki azimde zafer, yeiste mağlubiyet vardı. Azimliydiler… “Fazla değil, dört beş dönüm bir […]
GİDİYORUM BURALARDAN -Necdet EKİCİ
GİDİYORUM BURALARDAN Aynı masaya karşılıklı oturduk. İkimiz de durgun sular gibiydik. Gözleri içinin derinliklerinde uzun süre sustu. Sonra iki karaçalı gibi yükselen gür kaşlarının arasından dolu dolu baktı: “Gidiyorum buralardan, Nazmi.” dedi. “Çok alışmıştık birbirimize.” dedim. “Evet, çok alışmıştık. Üç yıl aynı evi paylaştık. Acı tatlı hatıralarımız oldu. Hâliyle alışıyor insan.” “Mustafa,” dedim. Gözlerime baktı. […]