VEFASIZ – Ali PARLAK
VEFASIZ Ne bilsin vefayı vefasızlar oyy! Vefasız elinde vefa sızlar oyy! Zevk-ü sefa içre bitirdin ömrü Ömrünce zevk ile güldün […]
VEFASIZ Ne bilsin vefayı vefasızlar oyy! Vefasız elinde vefa sızlar oyy! Zevk-ü sefa içre bitirdin ömrü Ömrünce zevk ile güldün […]
“İNSAN SEVMİYORUM” NE DEMEK? “İnsan Sevmiyorum” nasıl enteresan bir slogan, değil mi? Etiketle at ortaya, ne kadar ahmak varsa takılsın
BAHARLAR VARDI ÜLKEMDE Aldanış putları önümde sıralanırken Oradan gök gürlemesi duyuluyor Başım kelebeğin gözünde leke Güneş ısırıyor kuytularını varlığımın Dönüp
TÜRKÜLERDE AHRAZ DİLE, BÜLBÜL GÜLE, ARI BALA GELİR Türkülerimiz ekmek gibi, su gibidir. Deniz olur dalgalanır, nehir olur şahlanır. Bazen
VEFAKÂR Dünya arar Firdevs’in, eker asuman suyun Yusuf düşer kuyuya, kardeşler serer huyun Bir vefalı dost arar, sabır sırda saklanır
GİDİYORUM BURALARDAN Aynı masaya karşılıklı oturduk. İkimiz de durgun sular gibiydik. Gözleri içinin derinliklerinde uzun süre sustu. Sonra iki karaçalı
YAZMADIM GÖNLÜME BİR DAHA VEFA – I – Bir sözün sıcaklığını, bir bakışın arılığını Bir omzun güvenini Vefasızlık öğretti bana
BİR VEFASI OLMALI İNSAN OLANIN Var olmak bir şerefti Yüce Rabb’in katından Sevk edildik ruhlar meclisine “Ben Rabbiniz miyim?” suâline
MAVİ YOL Bir bilinmezde seyrederken kâinât, her şey simsiyahtı. Alem-i ervah’ta Rabb’in varlığını tasdik eden ruhlar, emirle yazan kalemin cızırtılarını,
DOST GAZELİ Vefa kalpte barınır, vefayı aşk bilenin Dostluğuna İsmail, her dem kurban olayım Yaralıysa dost içten, yedi yerden vurgunsa