NE VEFALI DOST VAR
Zaman mı ileri, ben mi geriyim?
Bu nasıl hâl, ne yerde ne gökteyim
Şaşırdım kaldım bilmem ki ne deyim
-Yeminle ki; el basarım Mushaf’a
-Ne vefalı dost var, ne dostta vefa
Yaratan tek, kişisini ferdini
Dost dediğin paylaşandır derdini
Arar olduk insanların merdini
-Yeminle ki; el basarım Mushaf’a
-Ne vefalı dost var, ne dostta vefa
Kimi cebe vurgundur kimi boya
Bakılmaz olmuş asalete soya
Resim ortada… Seyret doya doya
-Yeminle ki, el basarım Mushaf’a
-Ne vefalı dost var, ne dostta vefa
Baba dostu bizim de dostumuzdu
Aşı aşımız; suyu, suyumuzdu
Ecdattan mirasımız, huyumuzdu
-Yeminle ki; el basarım Mushaf’a
-Ne vefalı dost var, ne dostta vefa
Bırak dostu, atasına bakan yok
Komşusu aç, kendi tıka basa tok
Halil; sonumuz hüsran, olmazsa şok…
-Yeminle ki, el basarım Mushaf’a
-Ne vefalı dost var, ne dostta vefa
Halil MANUŞ
