USTA
Nasıl bir zamanın üstüne geldik,
Gördüğüm her şeyden sıkıldım, usta.
Her gelen sırtıma vurdu yükünü,
Kalktıkça ayağa yıkıldım, usta.
İşi olan tutup sıktı elimi,
Bitirenin kini büktü belimi,
Yine de yutkunup kestim dilimi,
Yetmedi itilip kakıldım usta.
Yaşamadan geçip baharı, yazı,
Gönlüme bağladım kışta ayazı,
Vefayı tanrıya derviş niyazı
Diyen gönüllerde yakıldım, usta.
Bir ömür yaşadım, yolgeçen hanı,
Vallahi tutulur kalmadı yanı,
Anlayınca gönlüm çağın büryanı,
Gönüllü çengele takıldım, usta.
Soğuk rüzgârlarla hatıra esti,
Ardından aynalar selamı kesti,
Sonra da dediler: “Tükendi testi,”
İsmimle tahtaya çakıldım, usta.
Takvim yaprakları bir bir çalınıp
Gökte Güneş Ay’a binip salınıp
Dostun dergâhında suyum alınıp
Sessizce ardımdan bakıldım usta
Cahit GÜNAY
