DİRİLİŞ

Mutlu olurum diye ne hayaller kurmuştum
Kar yağdı, tipi yağdı tutunduğum dallara
Tam kalbimden vurulup yıkılmıştım, düşmüştüm
Sitem olsun bin sitem, o buz gibi aylara
Ahh, şunun şurasında ne kaldı ki bahara?

Mevsimler geldi geçti, mevsimler deldi geçti
Kavuşmak istemiştim, kavuşamadım yâre
Bir ömür böyle geldi, bir ömür böyle geçti
Baktım gökyüzündeki bulutlar kara kara,
Dedim kendi kendime, ne kaldı ki bahara?

Fazla sürmez yakındır bostanda biter karpuz
Dere kenarlarında soğukluk, tere, yarpuz
Cemreler tamamlandı, bak geldi sultan Nevruz
Dedim ki nazlı yâre beni kalbinde ara,
Filizlendi sevdamız, ne kaldı ki bahara?

Bekle beni geleyim, bekle beni sevgilim
Bir tek sensin dileğim, bir tek sensin emelim
Hayat hep güzel olsun, sevelim sevilelim
Gel artık düşmeyelim eskisi gibi dara
Gel artık yeşil yeşil, ne kaldı ki bahara?

Ilık bir sevda aktı gönlümün bahçesine
Bir türkü tutturmuşum rüzgârların sesine
Bir de değdi mi yârin nefesi nefesime
Artık tazelenmesin, kapansın eski yara  
Yeter ki sağlık olsun, ne kaldı ki bahara?          

Gördün mü yine açtı çiçekler, kardelenler
Beni dünden de güzel bir beyaz sabah bekler
Olmaz olmaz demeyin, elbet olur dilekler
Bak yeşillendi yaprak dallarda ara ara
Yarın uyanır toprak, ne kaldı ki bahara?
Ah şunun şurasında ne kaldı ki bahara?

Mustafa BAŞIBÜYÜK