BİVEFA
Vefadar olmayanla nasıl bulunur safa
Yaşadık ve anladık hayatta yokmuş vefa
Yıldızlar yığınağından nasıl koptuysa bir bir
Dört yan yerle yeksan
Şu yeryüzü bir kabir
Et tırnaktan nasıl ayrılır gördük
Yangınlarda üşüdük
Dostlar el uzatmaya görsün
Kaldık işte körkütük
Yalnızlığa bağdaş kurar kimimiz
Soramayız
Bedenimizden neden kaçar gölgelerimiz
Sessiz sessiz
Dağlar bile el ele tutuşurken halayla
Zoru değiştirmeyiz kolayla
Basar geçeriz eteklerine güneşin
Alay ederiz ayla
Gonca çatlar, yaprağından ayrı düşer gül
Bilmeyiz
Her ayrılık bir gülün ölümüdür
Dört yanda ayrılık var
Dalgalı saçlarıyla koşar rüzgâr
Baş çevirir gider bütün güzeller
Kaynağına küstür bütün gözeler
Ağzımızdan ayrılığa veda ederken bir kuru söz
Ciğerimiz delinir göz göz
Dost edinirken aynaları
Hepimizin içinde bir
Kenan diyarı
Âzâde ve âvâre birer âşık
Bir türlü anlamadık
Sahi ne diyordu sarmaşık
Yolları bir daha ayrılırken iki nehrin
Gözleri oyuluyor özlemin
Dilini yutarken akşamsefası
Yârin yokmuş vefası
Adem diye mi adımız
Bitmiyor feryadımız
Hayrettin YAZICI
