VEFAKÂR
Dünya arar Firdevs’in, eker asuman suyun
Yusuf düşer kuyuya, kardeşler serer huyun
Bir vefalı dost arar, sabır sırda saklanır
Titrer sebat önünde, hak sevgiyle paklanır
Yunur dünya ahlakta, gönüller ak olurda
Yandıkça pişer aşkla, hükmeder kuzu kurda
Ömer’ler açar vicdan, vefalı dost Bekir’ler
Dünya zalime teslim, akar zulümden kirler
Her zerreden kürreye, âlem teslim Habib’e
Vefasızlık diz boyu, konar insanlık dibe
Kavrulur gönüllerde, yakar cefakâr olur
Susar gönül sevgiye, yanar vefakâr olur
Ademoğlu firarda, yakar kendi pazarın
Süleymanlar tahtında, eden bulur Sezar’ın
Bazen doğar güneşler, dünya alır nefesin
İnsan doymaz varlığa, doldur boşalt kefesin
Hana gelen ıslanır, güven duyar canlara
Muhabbetler yumağı, hayat verir kanlara
Sabır çıkar yokuşun, zirve gülün elinde
Bir türkü tutturmuşum, âşıkların dilinde
Gadan alır yurdumun, hasretinle yanıyor
Canım feda uğruna, al kanlarım tanıyor
Düştükçe canlar yere, yeşerir efkâr olur
Susar gönül sevgiye, yanar vefakâr olur
Dünya susamış cana, kendi ipin çekiyor
Alev alev tutuşur, zulme tohum ekiyor
Gazze dönmüş ateşe, feryadı can çekişir
Uygur halkım feryatta, zalimlerin bakışır
Duyan var mı bilemem, Rabb’im sorar hesabı
Dünya çıkmış mezada; keser, doğrar kasabı
Vicdan, sevgi firarda; halkım çıkar peşinde
Yaşar insan hayalin, uyur varlık düşünde
Çekemezler doğruyu, yanlışların kol kola
Cefakârlar paylaşır, masum düşer bu yola
Arşa çıkar feryatlar, seven gönül har olur
Susar gönül sevgiye, yanar vefakâr olur
Mecnun arar sevgiyi, aşka sorar hâlini
Leyla yanar harında, sever gonca gülünü
Ferhat kazar dağları, susamışlar sevgiye
Şirin bekler yolunu, vefa duyar övgüye
Kerem sarar aşkını, Anadolu yol olur
Aslı bekler sabırla, sevenlere kul olur
Sever canlar cananı, canlar düşer toprağa
Sonsuzluk pazarında, filiz olur yaprağa
Nice âşık yurdumu, sever canı gönülden
Vatan, bayrak namustur, sever hakkı ehilden
Aşk oduyla yananlar, gonca güle yâr olur
Susar gönül sevgiye, yanar vefakâr olur
Tutkun gönül vefaya, dost gölünde paklanır
Şafak vakti doğarlar, şebnem olur aklanır
Seven sever varlığı, vardan vara varırlar
Hak içinde yok olur, varı yokta karırlar
Sırlar dolar âleme, kader düşer sırlara
Akıl çekmez bu yükü, dalar gülün kırlara
Veren alır elbette, yolun sonu görünür
Alem tutar defterin, aşk sevgiye bürünür
Hacı’m hayran verene, sever aşkla varlığı
İnsanoğlu doyumsuz, görür gönül darlığı
Herkes aralar sevgi, köşe bucak dar olur
Susar gönül sevgiye, yanar vefakâr olur
Hacı Abdullah KOZAN
