VEFA YÜREKTE TAŞINAN SESSİZ BİR ERDEM
Bazı kelimeler hasret, özlem ya da bir sorumluluk gibi derin anlamlar taşıdıkları için anlam kazanır. Vefa da bu kelimelerden biridir. Bazı insanların bu duygunun içini boşaltarak değersizleştirmeye çalıştığına şahit olabiliyoruz. İnsan ilişkilerinin birer maddî değer gibi tüketildiği günümüzde, vefanın değerini ancak yüreğinden hissedenler anlayabilir.
Vefa, doğumla elde edilen bir duygu değildir. Ancak ailemiz, bu değeri derinlemesine içselleştirmemize katkı sağlayabilir. Bazen aileden öğrenemediğimiz bu duyguyu okulda, askerde veya bir hayvanın davranışlarını gözlemleyerek öğrenebiliriz. Vefa; bir köpeğin başını okşamak, sıcak bir havada avuçlayarak su içirmek gibi bir davranış olabilir. Kitaplar ve nasihatler, vefa ile ilgili sadece bilgi sahibi olmamızı sağlar. Vefa, sözden çok eylem gerektiren bir duruştur. Bir çeşit vefasızlığa karşı aktif direniştir.
Vefayı uzaklarda aramamıza gerek yok! Bazen kendi hatalarımızla düştüğümüz ya da başkaları tarafından düşürüldüğümüz an ortaya çıkabilir. Bazen ilk adımı sen atarsın, bazen de umduklarından beklersin. Ancak vefayı sadece erdemli insanların göstereceğini umut edersin…
Vefa, bir evlada, sevgiliye ya da vatana duyulan bağlılık gibidir; geçici ve saman alevi gibi değildir. Kişinin kendi değerlerine, kültürüne, tarihine ve inancına olan bağlılığıdır. Bu bağlılık yalnız insanlara değil, aynı zamanda hayvanları ve bitkileri de içerir. Vefa, er kişilerin harcıdır; herkes bu yükü kaldıramaz…
Bu olgunun sadece insanlara özgü olduğunu düşünmek yetersizliktir. Köpeklerin insanlara olan sadakatini bir vefa duygusu olarak algıladığımız için onları “iyi bir dost” olarak kabul ederiz. Onlara değer verdiğimizde bizlere vefa gösterirler. Evimizi, malımızı ve canımızı korumak için sadakatle hizmet ederler.
Vefa gibi bir duyguyu hayvanlarda dahi görebildiğimiz halde, insanların onu Müruruzaman (Zaman Aşımı) bir değer olarak görmesini kabul etmemiz mümkün değildir. Vefa, kolay edinilen bir haslet değildir. İçi boş insanlar bu davranışı algılayamaz. Devâsâ yüreğe sahip ve mânen donanımlı insanların taşıyabileceği bir haslettir. Maddiyatı mâneviyâttan üstün tutanların yüreğinde barınabilecek bir duygu hiç değildir.
Kısacası, vefa duygusunu pazarlıksız yüreğimizde taşıyarak gelecek nesillere, vatan, millet ve insani değerlerimize olan bağlılığımızı sürdürmeli ve onlara erdemli bir duruşla örnek olmak zorundayız…
Mehmet Akif CAN
