BEN Kİ ”AĞLAYAN GELİN”

Ey benim Yüce Rabbim, üstüm benek yaradır
Kâinatta ilminden elbet sual olunmaz.
Mahcupluğum o yüzden, içim kömür karadır
Geceye dalışlarda, dilemezsen solunmaz.
Yapraklarım el açar, gönle şükür bandırır,
Sen kalpleri bilensin, aşkın beni yandırır.
Başımı kaldırmaya, utanıyorum billâh!
Her nefes alışıma, bin kez elhamdülillah!

Her zerrem ayrı hikmet, okuyana has kitap
Saçlarımda altı taç, Amentü’nün simgesi.
İsmini zikretmekten düşersem şayet bîtap
Akıttığım yaşlarım saf sevdamın imgesi.
Doyumsuzca renklerim, mor dağların al süsü
Yanağıma düşen çiğ, hoş oluşumun püsü.
Başımı kaldırmaya, utanıyorum billâh!
Her nefes alışıma, bin kez elhamdülillah!

Vatanımdır yaylalar, beni ondan ayırma!
Değmesin insanların yüzüme soğuk eli.
Rengârenk şallarımı üzerimden sıyırma!
Mahveder kıvamımı, savurur poyraz yeli.
‘’Ağlayan gelin’’ diye, dillenir benim namım
Sisler yüzde duvağım, arımı örten damım.
Başımı kaldırmaya, utanıyorum billâh!
Her nefes alışıma, bin kez elhamdülillah!

Ey Yüceler Yücesi, kıpırdatmam kaşımı
Rahman ve rahimsin Sen, hamdım yalnızca sana!
Rükû durmak yetiyor, tatmıyorum aşımı
Lütfeyle ki doyayım, dileğim aşktan yana.
Sabrı tespih edeyim taşlarımı sırala!
Fatiha’nın sırrıyla bana kapı arala!
Başımı kaldırmaya, utanıyorum billâh!
Her nefes alışıma, bin kez elhamdülillah!