BÜTÜN MASALLARDA

Aynıydı her şey yine gökte ay
Ve karanlık bir gökyüzü
Köşesinde bir deli sokağın
Bir kadın kendi kendiyle konuşan
Mazgallara sığmayan
Bir yağmur
Aynıydı her şey yine gökte ay
Ve kalabalık sokaklar
Ben bana benzeme telâşında
Oturmuşum delinin karşısında
Anlatıyor hiç durmadan
Geçip gidiyor yanımızdan
Kendiyle konuşan kadın
Aynıydı her şey yine gökte ay
Ve karanlık bir dünya
Düşüyor yanımıza kimsesiz
Vurgunlar kendi sessizliğinde
Yine yanımızdan geçiyor
Kendiyle konuşan kadın
Aynıydı her şey yine gökte ay
Ve sabaha uzanan saatler
Hepimiz şimdi kendi bahçemizde
Kendi aynamızdan bakıyorduk
Kırılan yanlarımıza
Biri anlatıyor biri seviyor
Neden bütün masallarda ay
Karanlık
Ve neden maviye maviye çalıyor