VAKİTSİZ BİR YAZ MEVSİMİ

Mevsim ilkbahar, ömür ise kış
İçimde ayaz, dışımda güneş
Gülen dallara konmuş bir düş
Kalbimde suskun, yorgun bir ateş

Çiçekler açar, bende ise dökülür yaprak
Her tomurcukta içim burkulur
Zaman yanımdan geçer uzak
Bir adım gelmez, hep savrulur

Yağmur şefkattir toprağa belki
Bana dokunsa yara olurdu
Herkes umuda varırken sanki
Benim yolumda akşam dururdu

Bir kuş geçer göğümden habersiz
Kanadında bahar kokusu
Ben rüzgâra düşmüş çaresiz
Eski bir kışın son uykusu

Belki bir gün döner bu talih
Kışım da bahar olur ansızın
Ama şimdilik susarım, soluk tenim
Hazan yüklüdür her nefesim

Davut MORTAŞ