BAHAR TÜRKÜSÜ

Cemre düştü bahara, toprak ana coşuyor
Çiçek çiçek demlendi, gülüm güle koşuyor
Dağım ovam kıyamda, dua dua açarlar
Secde eder toprağa, kokuların saçarlar
Gökler ağlar durmadan, zülfün teli ıslanır
Lale, nergis kucakta, gönlümüze yaslanır
Sevda akar dereden, çağlar gönle yâr olur
Ümit solur topraklar, karlar örter ar olur
Düğün bayram mevsimi, şarkı söyler toprağım
Dostluk arar baharım, gülün açar yaprağım

Bir bestedir baharlar, dünya âlem bakarlar
Türkü türkü gönülden, aşka nağme yakarlar

Firdevs âlem dünyamız, cıvıl cıvıl örtüşür
Bahar değmiş sevgiye, ozanlarım atışır
Çağlar açar ülkümüz, ecdat özler baharı
Ergenekon yurdumuz, Nevruz verir kararı
Orta Asya vatanım, akın akın göçerler
Oğuz atam gök çadır, âsumana uçarlar
Gençlik döner bahara, ilmek ilmek dokunur
Ateş düşer zamana, seven gönül okunur
Tutuştukça yananlar, ilkbaharda ıslanır
Kökün salar kardeşlik, sevgi aşka yaslanır

Bir bestedir baharlar, coşar meşke akarlar
Türkü türkü gönülden, aşka nağme yakarlar

Gençlik sever baharlar, deli tayca yaşarlar
Sınır bilmez gönüller, dağdan dağa aşarlar
Köpük köpük dalgalar, sahil kıyı gezerler
Gönül okşar gözleri, aşka nağme yazarlar
Bir tutkudur özlemler, nakış nakış örülür
Sevda uçar gönülden, aşk üstüne sürülür
Çiçek açar bahçeler, doyum olmaz kokuya
Toplansın sevgililer, aşk kitabın okuya
Âb-ı hayat ararlar, gönül ferman dinlemez
Âşık mâşuk kavuşur, hayat aşkla inlemez

Bir bestedir baharlar, güle sevgi takarlar
Türkü türkü gönülden, aşka nağme yakarlar

Hacı Abdullah KOZAN