YEDİ ULU OZAN
Ben yedi iklimde semah dönerim
Hak tecellisinde sırda ben varım
İnsan sevmektir bütün hünerim
Pirim Şah-ı Merdan erde ben varım
İnsanların münkir olan kesimi
Nerden bilsin kimdir Seyyid Nesimî
Melâmet hırkası duyar sesimi
Hakikat ziyneti dürde ben varım
Tuna’dan su içtim Yeminî adım
Ali’nin yolunda gitmek muradım
Beş yüz sene önce aşkı aradım
Yol uzun, derdim çok zorda ben varım
“Hak erenler bir araya derilse”
Hatayi zalimden hesap sorulsa
Zahirde, batında dosta varılsa
İzim Hüseyin’dir kârda ben varım
Sen “aklımı zail” eyledin güzel
Fuzuli’ye neler söyledin güzel
Bu rind-i şeydaya neyledin güzel
Ateşi harlanan korda ben varım
“Pir Sultan Abdal’ım ey Hızır Paşa”
Mert olan namerde olur mu maşa
Dört mevsim baharım, sözüm yok kışa
Mazlumun çıktığı dar’da ben varım
Eğriboz’da bana Viranî derler
Faziletname’yi okudu erler
Ehl-i Beyt aşkını ne bilsin körler
On İki İmam’da pirde ben varım
“Yerde insan gökte melek yok iken”
Ben idim sevgiyi kalplere eken
Kul Himmet bağında bulunmaz diken
Feryadım duyulmaz zarda ben varım
Haydar’ın yurduna düştü yolumuz
Kırkların ceminde döner kolumuz
Obalı hayattır bizim dolumuz
Ali neredeyse orda ben varım
